Ἑλένης δʼ ἀδελφῆς τοιάδʼ ἐξειργασμένηςἐξῆν κλέος σοι μέγα λαβεῖν· τὰ γὰρ κακὰπαράδειγμα τοῖς ἐσθλοῖσιν εἴσοψίν τʼ ἔχει.εἰ δʼ, ὡς λέγεις, σὴν θυγατέρʼ ἔκτεινεν πατήρ,ἐγὼ τί σʼ ἠδίκησʼ ἐμός τε σύγγονος;πῶς οὐ πόσιν κτείνασα πατρῴους δόμουςἡμῖν προσῆψας, ἀλλʼ ἐπηνέγκω λέχειτἀλλότρια, μισθοῦ τοὺς γάμους ὠνουμένη;κοὔτʼ ἀντιφεύγει παιδὸς ἀντὶ σοῦ πόσις,οὔτʼ ἀντʼ ἐμοῦ τέθνηκε, δὶς τόσως ἐμὲκτείνας ἀδελφῆς ζῶσαν. εἰ δʼ ἀμείψεταιφόνον δικάζων φόνος, ἀποκτενῶ σʼ ἐγὼκαὶ παῖς Ὀρέστης πατρὶ τιμωρούμενοι·εἰ γὰρ δίκαιʼ ἐκεῖνα, καὶ τάδʼ ἔνδικα.ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ εὐγένειαν εἰσιδὼνγαμεῖ πονηράν, μῶρός ἐστι· μικρὰ γὰρμεγάλων ἀμείνω σώφρονʼ ἐν δόμοις λέχη.Χορόςτύχη γυναικῶν ἐς γάμους. τὰ μὲν γὰρ εὖ,τὰ δʼ οὐ καλῶς πίπτοντα δέρκομαι βροτῶν.Κλυταιμήστραὦ παῖ, πέφυκας πατέρα σὸν στέργειν ἀεί·