μῶρον μὲν οὖν γυναῖκες, οὐκ ἄλλως λέγω·ὅταν δʼ, ὑπόντος τοῦδʼ, ἁμαρτάνῃ πόσιςτἄνδον παρώσας λέκτρα, μιμεῖσθαι θέλειγυνὴ τὸν ἄνδρα χἅτερον κτᾶσθαι φίλον.κἄπειτʼ ἐν ἡμῖν ὁ ψόγος λαμπρύνεται,οἱ δʼ αἴτιοι τῶνδʼ οὐ κλύουσʼ ἄνδρες κακῶς.εἰ δʼ ἐκ δόμων ἥρπαστο Μενέλεως λάθρᾳ,κτανεῖν μʼ Ὀρέστην χρῆν, κασιγνήτης πόσινΜενέλαον ὡς σώσαιμι; σὸς δὲ πῶς πατὴρἠνέσχετʼ ἂν ταῦτʼ; εἶτα τὸν μὲν οὐ θανεῖνκτείνοντα χρῆν τἄμʼ, ἐμὲ δὲ πρὸς κείνου παθεῖν;ἔκτεινʼ, ἐτρέφθην ἥνπερ ἦν πορεύσιμονπρὸς τοὺς ἐκείνῳ πολεμίους. φίλων γὰρ ἂντίς ἂν πατρὸς σοῦ φόνον ἐκοινώνησέ μοι;