λέκτροισι πείσας ᾤχετʼ ἐκ δόμων ἄγωνπρυμνοῦχον Αὖλιν, ἔνθʼ ὑπερτείνας πυρᾶςλευκὴν διήμησʼ Ἰφιγόνης παρηΐδα.κεἰ μὲν πόλεως ἅλωσιν ἐξιώμενος,ἢ δῶμʼ ὀνήσων τἄλλα τʼ ἐκσῴζων τέκνα,ἔκτεινε πολλῶν μίαν ὕπερ, συγγνώστʼ ἂν ἦν·νῦν δʼ οὕνεχʼ Ἑλένη μάργος ἦν ὅ τʼ αὖ λαβὼνἄλοχον κολάζειν προδότιν οὐκ ἠπίστατο,τούτων ἕκατι παῖδʼ ἐμὴν διώλεσεν.ἐπὶ τοῖσδε τοίνυν καίπερ ἠδικημένηοὐκ ἠγριώμην οὐδʼ ἂν ἔκτανον πόσιν·ἀλλʼ ἦλθʼ ἔχων μοι μαινάδʼ ἔνθεον κόρηνλέκτροις τʼ ἐπεισέφρηκε, καὶ νύμφα δύοἐν τοῖσιν αὐτοῖς δώμασιν κατείχομεν.