ὡς συγγένωμαι καὶ φόνου ξυνεργάτινλαβὼν τά γʼ εἴσω τειχέων σαφῶς μάθω.νῦν οὖν — ἕως γὰρ λευκὸν ὄμμʼ ἀναίρεται — ἔξω τρίβου τοῦδʼ ἴχνος ἀλλαξώμεθα.ἢ γάρ τις ἀροτὴρ ἤ τις οἰκέτις γυνὴφανήσεται νῷν, ἥντινʼ ἱστορήσομενεἰ τούσδε ναίει σύγγονος τόπους ἐμή.ἀλλʼ — εἰσορῶ γὰρ τήνδε προσπόλον τινά,πηγαῖον ἄχθος ἐν κεκαρμένῳ κάρᾳφέρουσαν — ἑζώμεσθα κἀκπυθώμεθαδούλης γυναικός, ἤν τι δεξώμεσθʼ ἔποςἐφʼ οἷσι, Πυλάδη, τήνδʼ ἀφίγμεθα χθόνα.
Ἠλέκτρασύντεινʼ — ὥρα — ποδὸς ὁρμάν· ὤ,ἔμβα, ἔμβα κατακλαίουσα·ἰώ μοί μοι.ἐγενόμαν Ἀγαμέμνονοςκαί μʼ ἔτεκεν Κλυταιμήστραστυγνὰ Τυνδάρεω κόρα,κικλήσκουσι δέ μʼ ἀθλίανἨλέκτραν πολιῆται.