Φρυξὶ στρατηγοῦνθʼ Ἑλλάδʼ ἐξανιστάναι,Ἥρα δʼ ὑπέσχετʼ Ἀσιάδʼ Εὐρώπης θʼ ὅρουςτυραννίδʼ ἕξειν, εἴ σφε κρίνειεν Πάρις·Κύπρις δὲ τοὐμὸν εἶδος ἐκπαγλουμένηδώσειν ὑπέσχετʼ, εἰ θεὰς ὑπερδράμοικάλλει. τὸν ἔνθεν δʼ ὡς ἔχει σκέψαι λόγον·νικᾷ Κύπρις θεάς, καὶ τοσόνδʼ οὑμοὶ γάμοιὤνησαν Ἑλλάδʼ· οὐ κρατεῖσθʼ ἐκ βαρβάρων,οὔτʼ ἐς δόρυ σταθέντες, οὐ τυραννίδι.ἃ δʼ εὐτύχησεν Ἑλλάς, ὠλόμην ἐγὼεὐμορφίᾳ πραθεῖσα, κὠνειδίζομαιἐξ ὧν ἐχρῆν με στέφανον ἐπὶ κάρᾳ λαβεῖν.οὔπω με φήσεις αὐτὰ τἀν ποσὶν λέγειν,