προσηυξάμην σε· πάντα γὰρ διʼ ἀψόφουβαίνων κελεύθου κατὰ δίκην τὰ θνήτʼ ἄγεις.Μενέλαοςτί δʼ ἔστιν; εὐχὰς ὡς ἐκαίνισας θεῶν.Ἑκάβηαἰνῶ σε, Μενέλαʼ, εἰ κτενεῖς δάμαρτα σήν.ὁρᾶν δὲ τήνδε φεῦγε, μή σʼ ἕλῃ πόθῳ.αἱρεῖ γὰρ ἀνδρῶν ὄμματʼ, ἐξαιρεῖ πόλεις,πίμπρησιν οἴκους· ὧδʼ ἔχει κηλήματα.ἐγώ νιν οἶδα, καὶ σύ, χοἱ πεπονθότες.ἙλένηΜενέλαε, φροίμιον μὲν ἄξιον φόβουτόδʼ ἐστίν· ἐν γὰρ χερσὶ προσπόλων σέθενβίᾳ πρὸ τῶνδε δωμάτων ἐκπέμπομαι.ἀτὰρ σχεδὸν μὲν οἶδά σοι μισουμένη,ὅμως δʼ ἐρέσθαι βούλομαι· γνῶμαι τίνες