τὸ δυσμενὲς γυναικὸς εἰς ἀνδρὸς λέχος·ἀπέπτυσʼ αὐτήν, ἥτις ἄνδρα τὸν πάροςκαινοῖσι λέκτροις ἀποβαλοῦσʼ ἄλλον φιλεῖ.ἀλλʼ οὐδὲ πῶλος ἥτις ἂν διαζυγῇτῆς συντραφείσης, ῥᾳδίως ἕλξει ζυγόν.καίτοι τὸ θηριῶδες ἄφθογγόν τʼ ἔφυξυνέσει τʼ ἄχρηστον τῇ φύσει τε λείπεται.σὲ δʼ, ὦ φίλʼ Ἕκτορ, εἶχον ἄνδρʼ ἀρκοῦντά μοιξυνέσει γένει πλούτῳ τε κἀνδρείᾳ μέγαν·ἀκήρατον δέ μʼ ἐκ πατρὸς λαβὼν δόμωνπρῶτος τὸ παρθένειον ἐζεύξω λέχος.καὶ νῦν ὄλωλας μὲν σύ, ναυσθλοῦμαι δʼ ἐγὼπρὸς Ἑλλάδʼ αἰχμάλωτος ἐς δοῦλον ζυγόν.