οἴκοθεν ἔχουσα χρηστὸν ἐξήρκουν ἐμοί.γλώσσης τε σιγὴν ὄμμα θʼ ἥσυχον πόσειπαρεῖχον· ᾔδη δʼ ἁμὲ χρῆν νικᾶν πόσιν,κείνῳ τε νίκην ὧν ἐχρῆν παριέναι.καὶ τῶνδε κληδὼν ἐς στράτευμʼ Ἀχαιϊκὸνἐλθοῦσʼ ἀπώλεσέν μʼ· ἐπεὶ γὰρ ᾑρέθην,Ἀχιλλέως με παῖς ἐβουλήθη λαβεῖνδάμαρτα· δουλεύσω δʼ ἐν αὐθεντῶν δόμοις.κεἰ μὲν παρώσασʼ Ἕκτορος φίλον κάραπρὸς τὸν παρόντα πόσιν ἀναπτύξω φρένα,κακὴ φανοῦμαι τῷ θανόντι· τόνδε δʼ αὖστυγοῦσʼ ἐμαυτῆς δεσπόταις μισήσομαι.καίτοι λέγουσιν ὡς μίʼ εὐφρόνη χαλᾷ