ἔκρυψα πέπλοις κἀπεκοψάμην νεκρόν.Ἑκάβηαἰαῖ, τέκνον, σῶν ἀνοσίων προσφαγμάτων·αἰαῖ μάλʼ αὖθις, ὡς κακῶς διόλλυσαι.Ἀνδρομάχηὄλωλεν ὡς ὄλωλεν· ἀλλʼ ὅμως ἐμοῦζώσης γʼ ὄλωλεν εὐτυχεστέρῳ πότμῳ.Ἑκάβηοὐ ταὐτόν, ὦ παῖ, τῷ βλέπειν τὸ κατθανεῖν·τὸ μὲν γὰρ οὐδέν, τῷ δʼ ἔνεισιν ἐλπίδες.Ἀνδρομάχηὦ μῆτερ, ὦ τεκοῦσα, κάλλιστον λόγονἄκουσον, ὥς σοι τέρψιν ἐμβαλῶ φρενί.τὸ μὴ γενέσθαι τῷ θανεῖν ἴσον λέγω,τοῦ ζῆν δὲ λυπρῶς κρεῖσσόν ἐστι κατθανεῖν.ἀλγεῖ γὰρ οὐδὲν τῶν κακῶν ᾐσθημένος·ὁ δʼ εὐτυχήσας ἐς τὸ δυστυχὲς πεσὼν