αὐτὴ κατασφαγέντʼ ἐφʼ ἑρκείῳ πυρᾷ,πόλιν θʼ ἁλοῦσαν. ἃς δʼ ἔθρεψα παρθένουςἐς ἀξίωμα νυμφίων ἐξαίρετον,ἄλλοισι θρέψασʼ ἐκ χερῶν ἀφῃρέθην.κοὔτʼ ἐξ ἐκείνων ἐλπὶς ὡς ὀφθήσομαι,αὐτή τʼ ἐκείνας οὐκέτʼ ὄψομαί ποτε.τὸ λοίσθιον δέ, θριγκὸς ἀθλίων κακῶν,δούλη γυνὴ γραῦς Ἑλλάδʼ εἰσαφίξομαι.ἃ δʼ ἐστὶ γήρᾳ τῷδʼ ἀσυμφορώτατα,τούτοις με προσθήσουσιν, ἢ θυρῶν λάτρινκλῇδας φυλάσσειν, τὴν τεκοῦσαν Ἕκτορα,ἢ σιτοποιεῖν, κἀν πέδῳ κοίτας ἔχεινῥυσοῖσι νώτοις, βασιλικῶν ἐκ δεμνίων,