ὡς μίαν τριῶν Ἐρινὺν τῆσδέ μʼ ἐξάξων χθονός.χαῖρέ μοι, μῆτερ· δακρύσῃς μηδέν· ὦ φίλη πατρίς,οἵ τε γῆς ἔνερθʼ ἀδελφοὶ χὡ τεκὼν ἡμᾶς πατήρ,οὐ μακρὰν δέξεσθέ μʼ· ἥξω δʼ ἐς νεκροὺς νικηφόροςκαὶ δόμους πέρσασʼ Ἀτρειδῶν, ὧν ἀπωλόμεσθʼ ὕπο.

ΧορόςἙκάβης γεραιᾶς φύλακες, οὐ δεδόρκατεδέσποιναν ὡς ἄναυδος ἐκτάδην πίτνει;οὐκ ἀντιλήψεσθʼ; ἦ μεθήσετʼ, ὦ κακαί,γραῖαν πεσοῦσαν; αἴρετʼ εἰς ὀρθὸν δέμας.Ἑκάβηἐᾶτέ μʼ — οὔτοι φίλα τὰ μὴ φίλʼ, ὦ κόραι — κεῖσθαι πεσοῦσαν· πτωμάτων γὰρ ἄξιαπάσχω τε καὶ πέπονθα κἄτι πείσομαι.ὦ θεοί κακοὺς μὲν ἀνακαλῶ τοὺς συμμάχους,