θηρῶντες Ἑλένην, μυρίους ἀπώλεσαν.ὁ δὲ στρατηγὸς ὁ σοφὸς ἐχθίστων ὕπερτὰ φίλτατʼ ὤλεσʼ, ἡδονὰς τὰς οἴκοθεντέκνων ἀδελφῷ δοὺς γυναικὸς οὕνεκα,καὶ ταῦθʼ ἑκούσης κοὐ βίᾳ λελῃσμένης.ἐπεὶ δʼ ἐπʼ ἀκτὰς ἤλυθον Σκαμανδρίους,ἔθνῃσκον, οὐ γῆς ὅριʼ ἀποστερούμενοιοὐδʼ ὑψίπυργον πατρίδʼ· οὓς δʼ Ἄρης ἕλοι,οὐ παῖδας εἶδον, οὐ δάμαρτος ἐν χεροῖνπέπλοις συνεστάλησαν, ἐν ξένῃ δὲ γῇκεῖνται. τὰ δʼ οἴκοι τοῖσδʼ ὅμοιʼ ἐγίγνετο·χῆραί τʼ ἔθνῃσκον, οἳ δʼ ἄπαιδες ἐν δόμοιςἄλλοις τέκνʼ ἐκθρέψαντες· οὐδὲ πρὸς τάφοιςἔσθʼ ὅστις αὐτῶν αἷμα γῇ δωρήσεται.ἦ τοῦδʼ ἐπαίνου τὸ στράτευμʼ ἐπάξιον. — σιγᾶν ἄμεινον τᾀσχρά, μηδὲ μοῦσά μοιγένοιτʼ ἀοιδὸς ἥτις ὑμνήσει κακά.Τρῶες δὲ πρῶτον μέν, τὸ κάλλιστον κλέος,ὑπὲρ πάτρας ἔθνῃσκον· οὓς δʼ ἕλοι δόρυ,νεκροί γʼ ἐς οἴκους φερόμενοι φίλων ὕπο