τοσόνδε γʼ ἔξω στήσομαι βακχευμάτων·οἳ διὰ μίαν γυναῖκα καὶ μίαν Κύπριν,θηρῶντες Ἑλένην, μυρίους ἀπώλεσαν.ὁ δὲ στρατηγὸς ὁ σοφὸς ἐχθίστων ὕπερτὰ φίλτατʼ ὤλεσʼ, ἡδονὰς τὰς οἴκοθεντέκνων ἀδελφῷ δοὺς γυναικὸς οὕνεκα,καὶ ταῦθʼ ἑκούσης κοὐ βίᾳ λελῃσμένης.ἐπεὶ δʼ ἐπʼ ἀκτὰς ἤλυθον Σκαμανδρίους,ἔθνῃσκον, οὐ γῆς ὅριʼ ἀποστερούμενοιοὐδʼ ὑψίπυργον πατρίδʼ· οὓς δʼ Ἄρης ἕλοι,οὐ παῖδας εἶδον, οὐ δάμαρτος ἐν χεροῖνπέπλοις συνεστάλησαν, ἐν ξένῃ δὲ γῇκεῖνται. τὰ δʼ οἴκοι τοῖσδʼ ὅμοιʼ ἐγίγνετο·