μὴ κοῦφον αἴρῃ βῆμʼ ἐς Ἀργείων στρατόν;ἙκάβηἭφαιστε, δᾳδουχεῖς μὲν ἐν γάμοις βροτῶν,ἀτὰρ λυγράν γε τήνδʼ ἀναιθύσσεις φλόγαἔξω τε μεγάλων ἐλπίδων.οἴμοι, τέκνον,ὡς οὐχ ὑπʼ αἰχμῆς σʼ οὐδʼ ὑπʼ Ἀργείου δορὸςγάμους γαμεῖσθαι τούσδʼ ἐδόξαζόν ποτε.παράδος ἐμοὶ φῶς· οὐ γὰρ ὀρθὰ πυρφορεῖςμαινὰς θοάζουσʼ, οὐδέ σʼ αἱ τύχαι, τέκνον,ἐσωφρονήκασʼ, ἀλλʼ ἔτʼ ἐν ταὐτῷ μένεις.ἐσφέρετε πεύκας, δάκρυά τʼ ἀνταλλάξατετοῖς τῆσδε μέλεσι, Τρῳάδες, γαμηλίοις.Κασάνδραμῆτερ, πύκαζε κρᾶτʼ ἐμὸν νικηφόρον,