ἰώ μοί μοι.Ἑκάβηὦ φίλταται γυναῖκες ΧορόςἙκάβη, σὰς ἔνεπε· τίνα θροεῖς αὐδάν;

Ἑκάβηοὐκ ἦν ἄρʼ ἐν θεοῖσι πλὴν οὑμοὶ πόνοιΤροία τε πόλεων ἔκκριτον μισουμένη,μάτην δʼ ἐβουθυτοῦμεν. εἰ δὲ μὴ θεὸςἔστρεψε τἄνω περιβαλὼν κάτω χθονός,ἀφανεῖς ἂν ὄντες οὐκ ἂν ὑμνήθημεν ἂνμούσαις ἀοιδὰς δόντες ὑστέρων βροτῶν.χωρεῖτε, θάπτετʼ ἀθλίῳ τύμβῳ νεκρόν·ἔχει γὰρ οἷα δεῖ γε νερτέρων στέφη.δοκῶ δὲ τοῖς θανοῦσι διαφέρειν βραχύ,εἰ πλουσίων τις τεύξεται κτερισμάτων·