οὐδʼ ἥλικας τόξοισιν, οὓς Φρύγες νόμουςτιμῶσιν, οὐκ ἐς πλησμονὰς θηρωμένη,μήτηρ πατρός σοι προστίθησʼ ἀγάλματατῶν σῶν ποτʼ ὄντων· νῦν δέ σʼ ἡ θεοστυγὴςἀφείλεθʼ Ἑλένη, πρὸς δὲ καὶ ψυχὴν σέθενἔκτεινε καὶ πάντʼ οἶκον ἐξαπώλεσεν.

Χορόςἒ ἔ, φρενῶνἔθιγες ἔθιγες· ὦ μέγας ἐμοί ποτʼ ἂνἀνάκτωρ πόλεως.Ἑκάβηἃ δʼ ἐν γάμοισι χρῆν σε προσθέσθαι χροῒἈσιατίδων γήμαντα τὴν ὑπερτάτην,Φρύγια πέπλων ἀγάλματʼ ἐξάπτω χροός.σύ τʼ, ὦ ποτʼ οὖσα καλλίνικε, μυρίωνμῆτερ τροπαίων, Ἕκτορος φίλον σάκος,στεφανοῦ· θανῇ γὰρ οὐ θανοῦσα σὺν νεκρῷ·ἐπεὶ σὲ πολλῷ μᾶλλον ἢ τὰ τοῦ σοφοῦκακοῦ τʼ Ὀδυσσέως ἄξιον τιμᾶν ὅπλα.

Χορόςαἰαῖ αἰαῖ· πικρὸν ὄδυρμα γαῖά σʼ ὦ τέκνον δέξεται.στέναζε, μᾶτερ,