φέρετε, κομίζετʼ ἀθλίῳ κόσμον νεκρῷἐκ τῶν παρόντων· οὐ γὰρ ἐς κάλλος τύχαςδαίμων δίδωσιν· ὧν δʼ ἔχω, λήψῃ τάδε.θνητῶν δὲ μῶρος ὅστις εὖ πράσσειν δοκῶνβέβαια χαίρει· τοῖς τρόποις γὰρ αἱ τύχαι,ἔμπληκτος ὡς ἄνθρωπος, ἄλλοτʼ ἄλλοσεπηδῶσι, κοὐδεὶς αὐτὸς εὐτυχεῖ ποτε.Χορόςκαὶ μὴν πρόχειρον αἵδε σοι σκυλευμάτωνΦρυγίων φέρουσι κόσμον ἐξάπτειν νεκρῷ.Ἑκάβηὦ τέκνον, οὐχ ἵπποισι νικήσαντά σεοὐδʼ ἥλικας τόξοισιν, οὓς Φρύγες νόμουςτιμῶσιν, οὐκ ἐς πλησμονὰς θηρωμένη,μήτηρ πατρός σοι προστίθησʼ ἀγάλματα