εἰς ἀμφοτέρους τοίχους, μελέωνἐπὶ τοὺς αἰεὶ δακρύων ἐλέγους.μοῦσα δὲ χαὕτη τοῖς δυστήνοιςἄτας κελαδεῖν ἀχορεύτους.

Ἑκάβηπρῷραι ναῶν, ὠκείαιςἼλιον ἱερὰν αἳ κώπαιςδιʼ ἅλα πορφυροειδέα καὶλιμένας Ἑλλάδος εὐόρμουςαὐλῶν παιᾶνι στυγνῷσυρίγγων τʼ εὐφθόγγων φωνᾷβαίνουσαι πλεκτὰν Αἰγύπτουπαιδείαν ἐξηρτήσασθʼ,αἰαῖ, Τροίας ἐν κόλποις