πεσοῦσαν ὀρθώσειεν; οὐδὲν ἦτʼ ἄρα,ὅθʼ Ἕκτορος μὲν εὐτυχοῦντος ἐς δόρυδιωλλύμεσθα μυρίας τʼ ἄλλης χερός,πόλεως δʼ ἁλούσης καὶ Φρυγῶν ἐφθαρμένωνβρέφος τοσόνδʼ ἐδείσατʼ· οὐκ αἰνῶ φόβον,ὅστις φοβεῖται μὴ διεξελθὼν λόγῳ.ὦ φίλταθʼ, ὥς σοι θάνατος ἦλθε δυστυχής.εἰ μὲν γὰρ ἔθανες πρὸ πόλεως, ἥβης τυχὼνγάμων τε καὶ τῆς ἰσοθέου τυραννίδος,μακάριος ἦσθʼ ἄν, εἴ τι τῶνδε μακάριον·νῦν δʼ αὔτʼ ἰδὼν μὲν γνούς τε σῇ ψυχῇ, τέκνον,οὐκ οἶσθʼ, ἐχρήσω δʼ οὐδὲν ἐν δόμοις ἔχων.δύστηνε, κρατὸς ὥς σʼ ἔκειρεν ἀθλίως