λέγω δὲ προσπόλοισι πρὸς πρύμνας νεῶντήνδʼ ἐκκομίζειν, ἔνθα ναυστολήσεται.Ἑκάβημή νυν νεὼς σοὶ ταὐτὸν ἐσβήτω σκάφος.Μενέλαοςτί δʼ ἔστι; μεῖζον βρῖθος ἢ πάροιθʼ ἔχει;Ἑκάβηοὐκ ἔστʼ ἐραστὴς ὅστις οὐκ ἀεὶ φιλεῖ.Μενέλαοςὅπως ἂν ἐκβῇ τῶν ἐρωμένων ὁ νοῦς.ἔσται δʼ ἃ βούλῃ· ναῦν γὰρ οὐκ ἐσβήσεταιἐς ἥνπερ ἡμεῖς· καὶ γὰρ οὐ κακῶς λέγεις·ἐλθοῦσα δʼ Ἄργος ὥσπερ ἀξία κακῶςκακὴ θανεῖται καὶ γυναιξὶ σωφρονεῖνπάσαισι θήσει. ῥᾴδιον μὲν οὐ τόδε·ὅμως δʼ ὁ τῆσδʼ ὄλεθρος ἐς φόβον βαλεῖτὸ μῶρον αὐτῶν, κἂν ἔτʼ ὦσʼ ἐχθίονες.

Χορόςοὕτω δὴ τὸν ἐν Ἰλίῳναὸν καὶ θυόεντα βω-μὸν προύδωκας Ἀχαιοῖς,ὦ Ζεῦ, καὶ πελάνων φλόγασμύρνης αἰθερίας τε κα-πνὸν καὶ Πέργαμον ἱερὰνἸδαῖά τʼ Ἰδαῖα κισσοφόρα νάπη