ἐπεὶ δὲ Τροίαν ἦλθες Ἀργεῖοί τέ σουκατʼ ἴχνος, ἦν δὲ δοριπετὴς ἀγωνία,εἰ μὲν τὰ τοῦδε κρείσσονʼ ἀγγέλλοιτό σοι,Μενέλαον ᾔνεις, παῖς ὅπως λυποῖτʼ ἐμὸςἔχων ἔρωτος ἀνταγωνιστὴν μέγαν·εἰ δʼ εὐτυχοῖεν Τρῶες, οὐδὲν ἦν ὅδε.ἐς τὴν τύχην δʼ ὁρῶσα τοῦτʼ ἤσκεις, ὅπωςἕποιʼ ἅμʼ αὐτῇ, τῇ ἀρετῇ δʼ οὐκ ἤθελες.κἄπειτα πλεκταῖς σῶμα σὸν κλέπτειν λέγειςπύργων καθιεῖσʼ, ὡς μένουσʼ ἀκουσίως;ποῦ δῆτʼ ἐλήφθης ἢ βρόχους ἀρτωμένηἢ φάσγανον θήγουσʼ, ἃ γενναία γυνὴδράσειεν ἂν ποθοῦσα τὸν πάρος πόσιν;