δόμους οἰκήσω.Πρεσβύτηςτίς οὖν ἐχρήσθη; τῷ συνῆψʼ ἴχνος ποδὸςπόσις ταλαίνης; πῶς δὲ ποῦ νιν εἰσιδών;Χορόςοἶσθʼ, ὦ φίλη δέσποινα, τὸν νεανίανὃς τόνδʼ ἔσαιρε ναόν; οὗτος ἔσθʼ ὁ παῖς.Κρέουσαἀνʼ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα πόρσω γαί-ας Ἑλλανίας, ἀστέρας ἑσπέρους,οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, φίλαι.Πρεσβύτηςὄνομα δὲ ποῖον αὐτὸν ὀνομάζει πατήρ;οἶσθʼ, ἢ σιωπῇ τοῦτʼ ἀκύρωτον μένει;ΧορόςἼωνʼ, ἐπείπερ πρῶτος ἤντησεν πατρί.Πρεσβύτηςμητρὸς δʼ ὁποίας ἐστὶν — Χορόςοὐκ ἔχω φράσαι.φροῦδος δʼ — ἵνʼ εἰδῇς πάντα τἀπʼ ἐμοῦ, γέρον — παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλιασκηνὰς ἐς ἱερὰς τῆσδε λαθραίως πόσις,κοινὴν ξυνάψων δαῖτα παιδὶ τῷ νέῳ.Πρεσβύτηςδέσποινα, προδεδόμεσθα — σὺν γάρ σοι νοσῶ — τοῦ σοῦ πρὸς ἀνδρός, καὶ μεμηχανημένωςὑβριζόμεσθα δωμάτων τʼ Ἐρεχθέως