ἵνα Βάκχιος ἀμφιπύρους ἀνέχων πεύκαςλαιψηρὰ πηδᾷ νυκτιπόλοις ἅμα σὺν Βάκχαις,μή ποτʼ εἰς ἐμὰν πόλιν ἵκοιθʼ ὁ παῖς,νέαν δʼ ἁμέραν ἀπολιπὼν θάνοι.στενομένα γὰρ ἂν πόλις ἔχοι σκῆψινξενικὸν ἐσβολὰν ἁλίσας ὁ πάρος ἀρχαγὸς ὢνἘρεχθεὺς ἄναξ.
Κρέουσαὦ πρέσβυ παιδαγώγʼ Ἐρεχθέως πατρὸςτοὐμοῦ ποτʼ ὄντος, ἡνίκʼ ἦν ἔτʼ ἐν φάει,ἔπαιρε σαυτὸν πρὸς θεοῦ χρηστήρια,ὥς μοι συνησθῇς, εἴ τι Λοξίας ἄναξθέσπισμα παίδων ἐς γονὰς ἐφθέγξατο.σὺν τοῖς φίλοις γὰρ ἡδὺ μὲν πράσσειν καλῶς·ἃ μὴ γένοιτο δʼ, εἴ τι τυγχάνοι κακόν,ἐς ὄμματʼ εὔνου φωτὸς ἐμβλέψαι γλυκύ.ἐγὼ δέ σʼ, ὥσπερ καὶ σὺ πατέρʼ ἐμόν ποτε,δέσποινʼ ὅμως οὖσʼ ἀντικηδεύω πατρός.Πρεσβύτηςὦ θύγατερ, ἄξιʼ ἀξίων γεννητόρων