πατρός τʼ ἐπακτοῦ καὐτὸς ὢν νοθαγενής.καὶ τοῦτʼ ἔχων τοὔνειδος, ἀσθενὴς μὲν ὤν — ~~μηδὲν καὶ οὐδὲν ὢν κεκλήσομαι·~~ἢν δʼ ἐς τὸ πρῶτον πόλεος ὁρμηθεὶς ζυγὸνζητῶ τις εἶναι, τῶν μὲν ἀδυνάτων ὕπομισησόμεσθα· λυπρὰ γὰρ τὰ κρείσσονα·ὅσοι δέ, χρηστοὶ δυνάμενοί τʼ εἶναι σοφοί,σιγῶσι κοὐ σπεύδουσιν ἐς τὰ πράγματα,γέλωτʼ ἐν αὐτοῖς μωρίαν τε λήψομαιοὐχ ἡσυχάζων ἐν πόλει φόβου πλέᾳ.τῶν δʼ ~~αὖ λογίων τε~~ χρωμένων τε τῇ πόλειἐς ἀξίωμα βὰς πλέον φρουρήσομαιψήφοισιν. οὕτω γὰρ τάδʼ, ὦ πάτερ, φιλεῖ·οἳ τὰς πόλεις ἔχουσι κἀξιώματα,τοῖς ἀνθαμίλλοις εἰσὶ πολεμιώτατοι.ἐλθὼν δʼ ἐς οἶκον ἀλλότριον ἔπηλυς ὢνγυναῖκά θʼ ὡς ἄτεκνον, ἣ κοινουμένητὰς συμφοράς σοι πρόσθεν, ἀπολαχοῦσα νῦναὐτὴ καθʼ αὑτὴν τὴν τύχην οἴσει πικρῶς,πῶς οὐχ ὑπʼ αὐτῆς εἰκότως μισήσομαι,