ὁ δʼ ἐκτεθεὶς παῖς ποῦ ʼστιν; εἰσορᾷ φάος;Κρέουσαοὐκ οἶδεν οὐδείς. ταῦτα καὶ μαντεύομαι.Ἴωνεἰ δʼ οὐκέτʼ ἔστι, τίνι τρόπῳ διεφθάρη;Κρέουσαθῆράς σφε τὸν δύστηνον ἐλπίζει κτανεῖν.Ἴωνποίῳ τόδʼ ἔγνω χρωμένη τεκμηρίῳ;Κρέουσαἐλθοῦσʼ ἵνʼ αὐτὸν ἐξέθηκʼ οὐχ ηὗρʼ ἔτι.Ἴωνἦν δὲ σταλαγμὸς ἐν στίβῳ τις αἵματος;Κρέουσαοὔ φησι. καίτοι πόλλʼ ἐπεστράφη πέδον.Ἴωνχρόνος δὲ τίς τῷ παιδὶ διαπεπραγμένῳ;Κρέουσασοὶ ταὐτὸν ἥβης, εἴπερ, εἶχεν ἂν μέτρον.Ἴωνἀδικεῖ νιν ὁ θεός· ἡ τεκοῦσα δʼ ἀθλία.Κρέουσαοὔκουν ἔτʼ ἄλλον γʼ ὕστερον τίκτει γόνον.Ἴωντί δʼ, εἰ λάθρα νιν Φοῖβος ἐκτρέφει λαβών;Κρέουσατὰ κοινὰ χαίρων οὐ δίκαια δρᾷ μόνος.Ἴωνοἴμοι· προσῳδὸς ἡ τύχη τὠμῷ πάθει.Κρέουσακαὶ σέ, ὦ ξένʼ, οἶμαι μητέρʼ ἀθλίαν ποθεῖν.Ἴωνκαὶ μή γʼ ἐπʼ οἶκτόν μʼ ἔξαγʼ οὗ ʼλελήσμεθα.Κρέουσασιγῶ· πέραινε δʼ ὧν σʼ ἀνιστορῶ πέρι.Ἴωνοἶσθʼ οὖν ὃ κάμνει τοῦ λόγου μάλιστά σοι;Κρέουσατί δʼ οὐκ ἐκείνῃ τῇ ταλαιπώρῳ νοσεῖ;