ὁ Φοῖβος οἶδε τὴν ἐμὴν ἀπαιδίαν.Ἴωνὦ τλῆμον, ὡς τἄλλʼ εὐτυχοῦσʼ οὐκ εὐτυχεῖς.Κρέουσασὺ δʼ εἶ τίς; ὥς σου τὴν τεκοῦσαν ὤλβισα.Ἴωντοῦ θεοῦ καλοῦμαι δοῦλος εἰμί τʼ, ὦ γύναι.Κρέουσαἀνάθημα πόλεως, ἤ τινος πραθεὶς ὕπο;Ἴωνοὐκ οἶδα πλὴν ἕν· Λοξίου κεκλήμεθα.Κρέουσαἡμεῖς σʼ ἄρʼ αὖθις, ὦ ξένʼ, ἀντοικτίρομεν.Ἴωνὡς μὴ εἰδόθʼ ἥτις μʼ ἔτεκεν ἐξ ὅτου τʼ ἔφυν.Κρέουσαναοῖσι δʼ οἰκεῖς τοισίδʼ ἢ κατὰ στέγας;Ἴωνἅπαν θεοῦ μοι δῶμʼ, ἵνʼ ἂν λάβῃ μʼ ὕπνος.Κρέουσαπαῖς δʼ ὢν ἀφίκου ναὸν ἢ νεανίας;Ἴωνβρέφος λέγουσιν οἱ δοκοῦντες εἰδέναι.Κρέουσακαὶ τίς γάλακτί σʼ ἐξέθρεψε Δελφίδων;Ἴωνοὐπώποτʼ ἔγνων μαστόν· ἣ δʼ ἔθρεψέ με Κρέουσατίς, ὦ ταλαίπωρʼ; ὡς νοσοῦσʼ ηὗρον νόσους.ἼωνΦοίβου προφῆτις, μητέρʼ ὣς νομίζομεν.Κρέουσαἐς δʼ ἄνδρʼ ἀφίκου τίνα τροφὴν κεκτημένος;Ἴωνβωμοί μʼ ἔφερβον οὑπιών τʼ ἀεὶ ξένος.Κρέουσατάλαινά σʼ ἡ τεκοῦσα· τίς ποτʼ ἦν ἄρα;Ἴωνἀδίκημά του γυναικὸς ἐγενόμην ἴσως.