καὶ χαίρετʼ· ἐκ γὰρ τῆσδʼ ἀναψυχῆς πόνωνεὐδαίμονʼ ὑμῖν πότμον ἐξαγγέλλομαι.

Ἴωνὦ Διὸς Παλλὰς μεγίστου θύγατερ, οὐκ ἀπιστίᾳσοὺς λόγους ἐδεξάμεσθα· πείθομαι δʼ εἶναι πατρὸςΛοξίου καὶ τῆσδε. — καὶ πρὶν τοῦτο δʼ οὐκ ἄπιστον ἦν.Κρέουσατἀμὰ νῦν ἄκουσον· αἰνῶ Φοῖβον οὐκ αἰνοῦσα πρίν,οὕνεχʼ οὗ ποτʼ ἠμέλησε παιδὸς ἀποδίδωσί μοι.αἵδε δʼ εὐωποὶ πύλαι μοι καὶ θεοῦ χρηστήρια,δυσμενῆ πάροιθεν ὄντα. νῦν δὲ καὶ ῥόπτρων χέραςἡδέως ἐκκρημνάμεσθα καὶ προσεννέπω πύλας.Ἀθήναᾔνεσʼ οὕνεκʼ εὐλογεῖς θεὸν μεταβαλοῦσʼ· ἀεὶ γὰρ οὖν