Ἅιδαν ἐκβάλλῃ.Ἴωνὦ δεινὰ τλᾶσα μῆτερ.Κρέουσαἐν φόβῳ, τέκνον,καταδεθεῖσα σὰνἀπέβαλον ψυχάν·ἔκτεινά σʼ ἄκουσʼ.Ἴωνἐξ ἐμοῦ τʼ ~~οὐχ ὅσιʼ~~ ἔθνῃσκες.Κρέουσαἰώ· δειναὶ μὲν τότε τύχαι,δεινὰ δὲ καὶ τάδʼ· ἑλισσόμεσθʼ ἐκεῖθενἐνθάδε δυστυχίαισιν εὐτυχίαις τε πάλιν,μεθίσταται δὲ πνεύματα.μενέτω· τὰ πάροιθεν ἅλις κακά· νῦν δὲγένοιτό τις οὖρος ἐκ κακῶν, ὦ παῖ.

Χορόςμηδεὶς δοκείτω μηδὲν ἀνθρώπων ποτὲἄελπτον εἶναι πρὸς τὰ τυγχάνοντα νῦν.Ἴωνὦ μεταβαλοῦσα μυρίους ἤδη βροτῶνκαὶ δυστυχῆσαι καὖθις αὖ πρᾶξαι καλῶς,Τύχη, παρʼ οἵαν ἤλθομεν στάθμην βίουμητέρα φονεῦσαι καὶ παθεῖν ἀνάξια.φεῦ·