γαμφηλαῖς φόνευμα θοίναμά τʼ εἰςἍιδαν ἐκβάλλῃ.Ἴωνὦ δεινὰ τλᾶσα μῆτερ.Κρέουσαἐν φόβῳ, τέκνον,καταδεθεῖσα σὰνἀπέβαλον ψυχάν·ἔκτεινά σʼ ἄκουσʼ.Ἴωνἐξ ἐμοῦ τʼ ~~οὐχ ὅσιʼ~~ ἔθνῃσκες.Κρέουσαἰώ· δειναὶ μὲν τότε τύχαι,δεινὰ δὲ καὶ τάδʼ· ἑλισσόμεσθʼ ἐκεῖθενἐνθάδε δυστυχίαισιν εὐτυχίαις τε πάλιν,