τίνʼ ἀνὰ χεῖρα δόμον ἔβα Λοξίου;Ἴωνθεῖον τόδʼ· ἀλλὰ τἀπίλοιπα τῆς τύχηςεὐδαιμονοῖμεν, ὡς τὰ πρόσθε δυστυχῆ.Κρέουσατέκνον, οὐκ ἀδάκρυτος ἐκλοχεύῃ,γόοις δὲ ματρὸς ἐκ χερῶν ὁρίζῃ·νῦν δὲ γενειάσιν παρὰ σέθεν πνέωμακαριωτάτας τυχοῦσʼ ἡδονᾶς.Ἴωντοὐμὸν λέγουσα καὶ τὸ σὸν κοινῶς λέγεις.Κρέουσαἄπαιδες οὐκέτʼ ἐσμὲν οὐδʼ ἄτεκνοι·δῶμʼ ἑστιοῦται, γᾶ δʼ ἔχει τυράννους·ἀνηβᾷ δʼ Ἐρεχθεύς,