ἰδού·τόδʼ ἔσθʼ ὕφασμα, θέσφαθʼ ὡς εὑρίσκομεν.Κρέουσαὦ χρόνιον ἱστῶν παρθένευμα τῶν ἐμῶν.Ἴωνἔστιν τι πρὸς τῷδʼ, ἢ μόνῳ τῷδʼ εὐτυχεῖς;Κρέουσαδράκοντες· ἀρχαῖόν τι παγχρύσῳ γένειδώρημʼ Ἀθάνας, ἣ τέκνʼ ἐντρέφειν λέγει Ἐριχθονίου γε τοῦ πάλαι μιμήματα.Ἴωντί δρᾶν, τί χρῆσθαι, φράζε μοι, χρυσώματι;Κρέουσαδέραια παιδὶ νεογόνῳ φέρειν, τέκνον.Ἴωνἔνεισιν οἵδε· τὸ δὲ τρίτον ποθῶ μαθεῖν.Κρέουσαστέφανον ἐλαίας ἀμφέθηκά σοι τότε,ἣν πρῶτʼ Ἀθάνα σκόπελον εἰσηνέγκατο,ὅς, εἴπερ ἔστιν, οὔποτʼ ἐκλείπει χλόην,θάλλει δʼ, ἐλαίας ἐξ ἀκηράτου γεγώς.Ἴωνὦ φιλτάτη μοι μῆτερ, ἄσμενός σʼ ἰδὼνπρὸς ἀσμένας πέπτωκα σὰς παρηίδας.Κρέουσαὦ τέκνον, ὦ φῶς μητρὶ κρεῖσσον ἡλίου — συγγνώσεται γὰρ ὁ θεός — ἐν χεροῖν σʼ ἔχω,ἄελπτον εὕρημʼ, ὃν κατὰ γᾶς ἐνέρωνχθόνιον μετὰ Περσεφόνας τʼ ἐδόκουν ναίειν.