Φοίβου τοῦ κατὰ ναόν.ὦ Παιὰν ὦ Παιάν,εὐαίων εὐαίωνεἴης, ὦ Λατοῦς παῖ.

Ἴωνἀλλʼ ἐκπαύσω γὰρ μόχθουςδάφνας ὁλκοῖς,χρυσέων δʼ ἐκ τευχέων ῥίψωΓαίας παγάν,ἃν ἀποχεύονταιΚασταλίας δῖναι,νοτερὸν ὕδωρ βάλλων,ὅσιος ἀπʼ εὐνᾶς ὤν.εἴθʼ οὕτως αἰεὶ Φοίβῳλατρεύων μὴ παυσαίμαν,ἢ παυσαίμαν ἀγαθᾷ μοίρᾳ.ἔα ἔα·φοιτῶσʼ ἤδη λείπουσίν τεπτανοὶ Παρνασοῦ κοίτας·αὐδῶ μὴ χρίμπτειν θριγκοῖςμηδʼ ἐς χρυσήρεις οἴκους —