σῶσαί θʼ· ὅτου δʼ ἐβούλεθʼ οὕνεκʼ, οὐκ ἔχω ~~λέγειν~~.ᾔδει δὲ θνητῶν οὔτις ἀνθρώπων τάδεἔχοντας ἡμᾶς, οὐδʼ ἵνʼ ἦν κεκρυμμένα.καὶ χαῖρʼ· ἴσον γάρ σʼ ὡς τεκοῦσʼ ἀσπάζομαι.ἄρξαι δʼ ὅθεν σὴν μητέρα ζητεῖν σε χρή·πρῶτον μὲν εἴ τις Δελφίδων τεκοῦσά σεἐς τούσδε ναοὺς ἐξέθηκε παρθένος,ἔπειτα δʼ εἴ τις Ἑλλάς. — ἐξ ἡμῶν δʼ ἔχειςἅπαντα Φοίβου θʼ, ὃς μετέσχε τῆς τύχης.Ἴωνφεῦ φεῦ· κατʼ ὄσσων ὡς ὑγρὸν βάλλω δάκρυ,ἐκεῖσε τὸν νοῦν δούς, ὅθʼ ἡ τεκοῦσά με