χαῖρʼ, ὦ φίλη μοι μῆτερ, οὐ τεκοῦσά περ.Προφῆτιςἀλλʼ οὖν λεγώμεθʼ· ἡ φάτις δʼ οὔ μοι πικρά.Ἴωνἤκουσας ὥς μʼ ἔκτεινεν ἥδε μηχαναῖς;Προφῆτιςἤκουσα· καὶ σὺ δʼ ὠμὸς ὢν ἁμαρτάνεις.Ἴωνοὐ χρή με τοὺς κτείνοντας ἀνταπολλύναι;Προφῆτιςπρογονοῖς δάμαρτες δυσμενεῖς ἀεί ποτε.Ἴωνἡμεῖς δὲ μητρυιαῖς γε πάσχοντες κακῶς.Προφῆτιςμὴ ταῦτα· λείπων ἱερὰ καὶ στείχων πάτραν Ἴωντί δή με δρᾶσαι νουθετούμενον χρεών;Προφῆτιςκαθαρὸς Ἀθήνας ἔλθʼ ὑπʼ οἰωνῶν καλῶν.Ἴωνκαθαρὸς ἅπας τοι πολεμίους ὃς ἂν κτάνῃ.Προφῆτιςμὴ σύ γε· παρʼ ἡμῶν δʼ ἔκλαβʼ οὓς ἔχω λόγους.Ἴωνλέγοις ἄν· εὔνους δʼ οὖσʼ ἐρεῖς ὅσʼ ἂν λέγῃς.Προφῆτιςὁρᾷς τόδʼ ἄγγος χερὸς ὑπʼ ἀγκάλαις ἐμαῖς;Ἴωνὁρῶ παλαιὰν ἀντίπηγʼ ἐν στέμμασιν.Προφῆτιςἐν τῇδέ σʼ ἔλαβον νεόγονον βρέφος ποτέ.Ἴωντί φῄς; ὁ μῦθος εἰσενήνεκται νέος.Προφῆτιςσιγῇ γὰρ εἶχον αὐτά· νῦν δὲ δείκνυμεν.Ἴωνπῶς οὖν ἔκρυπτες τόδε λαβοῦσʼ ἡμᾶς πάλαι;Προφῆτιςὁ θεός σʼ ἐβούλετʼ ἐν δόμοις ἔχειν λάτριν.