οἵαν ἔχιδναν τήνδʼ ἔφυσας ἢ πυρὸςδράκοντʼ ἀναβλέποντα φοινίαν φλόγα,ᾗ τόλμα πᾶσʼ ἔνεστιν, οὐδʼ ἥσσων ἔφυΓοργοῦς σταλαγμῶν, οἷς ἔμελλέ με κτενεῖν.λάζυσθʼ, ἵνʼ αὐτῆς τοὺς ἀκηράτους πλόκουςκόμης καταξήνωσι Παρνασοῦ πλάκες,ὅθεν πετραῖον ἅλμα δισκηθήσεται.ἐσθλοῦ δʼ ἔκυρσα δαίμονος, πρὶν ἐς πόλινμολεῖν Ἀθηνῶν χὑπὸ μητρυιὰν πεσεῖν.ἐν συμμάχοις γὰρ ἀνεμετρησάμην φρέναςτὰς σάς, ὅσον μοι πῆμα δυσμενής τʼ ἔφυς·