πεισόμεθʼ, ὥσπερ τὸ δίκαιον;
Κρέουσαπρόσπολοι, διωκόμεσθα θανασίμους ἐπὶ σφαγάς,Πυθίᾳ ψήφῳ κρατηθεῖσʼ, ἔκδοτος δὲ γίγνομαι.Χορόςἴσμεν, ὦ τάλαινα, τὰς σὰς συμφοράς, ἵνʼ εἶ τύχης.Κρέουσαποῖ φύγω δῆτʼ; ἐκ γὰρ οἴκων προύλαβον μόγις πόδαμὴ θανεῖν, κλοπῇ δʼ ἀφῖγμαι διαφυγοῦσα πολεμίους.Χορόςποῖ δʼ ἂν ἄλλοσʼ ἢ ʼπὶ βωμόν;Κρέουσακαὶ τί μοι πλέον τόδε;Χορόςἱκέτιν οὐ θέμις φονεύειν.Κρέουσατῷ νόμῳ δέ γʼ ὄλλυμαι.Χορόςχειρία γʼ ἁλοῦσα.Κρέουσακαὶ μὴν οἵδʼ ἀγωνισταὶ πικροὶδεῦρʼ ἐπείγονται ξιφήρεις.Χορόςἵζε νυν πυρᾶς ἔπι.κἂν θάνῃς γὰρ ἐνθάδʼ οὖσα, τοῖς ἀποκτείνασί σεπροστρόπαιον αἷμα θήσεις· οἰστέον δὲ τὴν τύχην.
Ἴωνὦ ταυρόμορφον ὄμμα Κηφισοῦ πατρός,οἵαν ἔχιδναν τήνδʼ ἔφυσας ἢ πυρὸςδράκοντʼ ἀναβλέποντα φοινίαν φλόγα,ᾗ τόλμα πᾶσʼ ἔνεστιν, οὐδʼ ἥσσων ἔφυ