οὐκ ἔστʼ οὐκ ἔστιν θανάτουπαρατροπὰ μελέᾳ μοι·φανερὰ γὰρ φανερὰ τάδʼ ἤδη,σπονδᾶς ἐκ Διονύσου,βοτρύων θοᾶς ἐχίδναςσταγόσι μειγνυμένας φόνῳ φανερὰ θύματα νερτέρων,συμφοραὶ μὲν ἐμῷ βίῳ,λεύσιμοι δὲ καταφθοραὶ δεσποίνᾳ.τίνα φυγὰν πτερόεσσαν ἢχθονὸς ὑπὸ σκοτίων μυχῶν πορευθῶ,θανάτου λεύσιμον ἄτανἀποφεύγουσα, τεθρίππωνὠκιστᾶν χαλᾶν ἐπιβᾶσʼ,ἢ πρύμνας ἐπὶ ναῶν;
Χορόςοὐκ ἔστι λαθεῖν, ὅτε μὴ χρῄζωνθεὸς ἐκκλέπτει.τί ποτʼ, ὦ μελέα δέσποινα, μένειψυχῇ σε παθεῖν; ἆρα θέλουσαιδρᾶσαί τι κακὸν τοὺς πέλας αὐταὶ