Ἥλιος, ἐφέλκων λαμπρὸν Ἑσπέρου φάος·μελάμπεπλος δὲ Νὺξ ἀσείρωτον ζυγοῖςὄχημʼ ἔπαλλεν, ἄστρα δʼ ὡμάρτει θεᾷ·Πλειὰς μὲν ᾔει μεσοπόρου διʼ αἰθέροςὅ τε ξιφήρης Ὠρίων, ὕπερθε δὲἌρκτος στρέφουσʼ οὐραῖα χρυσήρη πόλῳ·κύκλος δὲ πανσέληνος ἠκόντιζʼ ἄνωμηνὸς διχήρης, Ὑάδες τε, ναυτίλοιςσαφέστατον σημεῖον, ἥ τε φωσφόροςἝως διώκουσʼ ἄστρα. τοίχοισιν δʼ ἔπιἤμπισχεν ἄλλα βαρβάρων ὑφάσματα·εὐηρέτμους ναῦς ἀντίας Ἑλληνίσιν,καὶ μιξόθηρας φῶτας, ἱππείας τʼ ἄγραςἐλάφων, λεόντων τʼ ἀγρίων θηράματα.κατʼ εἰσόδους δὲ Κέκροπα θυγατέρων πέλαςσπείραισιν εἱλίσσοντʼ, Ἀθηναίων τινὸςἀνάθημα· χρυσέους τʼ ἐν μέσῳ συσσιτίῳκρατῆρας ἔστησʼ. ἐν δʼ ἄκροισι βὰς ποσὶκῆρυξ ἀνεῖπε τὸν θέλοντʼ ἐγχωρίωνἐς δαῖτα χωρεῖν. ὡς δʼ ἐπληρώθη στέγη,