τί δʼ ἔστιν, ὦ ξύνδουλε; τίς προθυμίαποδῶν ἔχει σε, καὶ λόγους τίνας φέρεις;Θεράπωνθηρώμεθʼ· ἀρχαὶ δʼ ἁπιχώριοι χθονὸςζητοῦσιν αὐτήν, ὡς θάνῃ πετρουμένη.Χορόςοἴμοι, τί λέξεις; οὔτι που λελήμμεθακρυφαῖον ἐς παῖδʼ ἐκπορίζουσαι φόνον;Θεράπωνἔγνως; — μεθέξεις οὐκ ἐν ὑστάτοις κακοῦ.Χορόςὤφθη δὲ πῶς τὰ κρυπτὰ μηχανήματα;Θεράπωντὸ μὴ δίκαιον τῆς δίκης ἡσσώμενονἐξηῦρεν ὁ θεός, οὐ μιανθῆναι θέλων.Χορόςπῶς; ἀντιάζω σʼ ἱκέτις ἐξειπεῖν τάδε.πεπυσμέναι γάρ, εἰ θανεῖν ὅμως χρεών,ἥδιον ἂν θάνοιμεν, εἴθʼ ὁρᾶν φάος.Θεράπωνἐπεὶ θεοῦ μαντεῖον ᾤχετʼ ἐκλιπὼνπόσις Κρεούσης, παῖδα τὸν καινὸν λαβὼνπρὸς δεῖπνα θυσίας θʼ ἃς θεοῖς ὡπλίζετο,Ξοῦθος μὲν ᾤχετʼ ἔνθα πῦρ πηδᾷ θεοῦβακχεῖον, ὡς σφαγαῖσι Διονύσου πέτραςδεύσειε δισσὰς παιδὸς ἀντʼ ὀπτηρίων,λέξας· Σὺ μὲν νῦν, τέκνον, ἀμφήρεις μένων