ὁ Φοίβειος ἀλάτας.
Χορόςὁρᾶθʼ ὅσοι δυσκελάδοι-σιν κατὰ μοῦσαν ἰόντες ἀείδεθʼ ὕμνοιςἁμέτερα λέχεα καὶ γάμουςΚύπριδος ἀθέμιτας ἀνοσίους, ὅσονεὐσεβίᾳ κρατοῦμενἄδικον ἄροτον ἀνδρῶν.παλίμφαμος ἀοιδὰκαὶ μοῦσʼ εἰς ἄνδρας ἴτωδυσκέλαδος ἀμφὶ λέκτρων.δείκνυσι γὰρ ὁ Διὸς ἐκπαίδων ἀμνημοσύναν,οὐ κοινὰν τεκέων τύχανοἴκοισι φυτεύσαςδεσποίνᾳ· πρὸς δʼ Ἀφροδί-ταν ἄλλαν θέμενος χάριννόθου παιδὸς ἔκυρσεν.
Θεράπωνκλειναὶ γυναῖκες, ποῦ κόρην Ἐρεχθέως,δέσποιναν εὕρω; πανταχῇ γὰρ ἄστεωςζητῶν νιν ἐξέπλησα κοὐκ ἔχω λαβεῖν.