—ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος· μέλεος Ἑλλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν Λύσσας χορευθέντʼ ἐναύλοις. —βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος, ἅρμασι δʼ ἐνδίδωσι κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις ὄφεων ἰαχήμασι, Λύσσα μαρμαρωπός. —ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκνʼ ἐκπνεύσεται.

Ἀμφιτρύωνἰώ μοι μέλεος.