Δίρκα θʼ ἁ καλλιρρέεθρος, σύν τʼ Ἀσωπιάδες κόραι, πατρὸς ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί, Νύμφαι, τὸν Ἡρακλέους καλλίνικον ἀγῶνα. Πυθίου δενδρῶτι πέτρα Μουσῶν θʼ Ἑλικωνιάδωνδώματʼ, ὤ, ἥξετʼ εὐγαθεῖ κελάδῳ ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη, Σπαρτῶν ἵνα γένος ἔφανε χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν τέκνων τέκνοις μεταμείβει,