—μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ πρόσθʼ ἄναξ πάλιν ὑποστρέφει βίοτον ἐξ Ἅιδα. ἰώ·δίκα καὶ θεῶν παλίρρους πότμος. —ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ δίκην δώσεις θανών, ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν. —χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς· πάλιν ἔμολεν — ἃ πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισʼ ἂν παθεῖν — γᾶς ἄναξ. —ἀλλʼ, ὦ γεραιοί, καὶ τὰ δωμάτων ἔσω σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις ὡς ἐγὼ θέλω. Λύκοςἰώ μοί μοι.

Χορός—τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω. >βοᾷφόνου φροίμιον στενάζων ἄναξ. Λύκοςὦ πᾶσα Κάδμου γαῖʼ, ἀπόλλυμαι δόλῳ. Χορός—καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δʼ ἐκτίνων τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων δίκην.