ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτʼ ἐξεῖλες πόλιν στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός, ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές. ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἐς πατέρʼ ἀπηλάθην τύχης, ὃς οὕνεκʼ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ, ἔχων τυραννίδʼ, ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι πηδῶσʼ ἔρωτι σώματʼ εἰς εὐδαίμονα, ἔχων δὲ τέκνα· κἄμʼ ἔδωκε παιδὶ σῷ ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντʼ ἀνέπτατο,