ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς. Ἡρακλῆςμέλει μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις· ὄρνιν δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ἔγνων πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα· ὥστʼ ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. Ἀμφιτρύωνκαλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν. ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα ἕλξων φονεύσων κἄμʼ ἐπισφάξων ἄναξ· μένοντι δʼ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται τῇ τʼ ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδʼ εὖ θέσθαι, τέκνον. Ἡρακλῆςδράσω τάδʼ· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμʼ ἔσω δόμων. χρόνῳ δʼ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν Ἅιδου Κόρης τʼ ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας. Ἀμφιτρύωνἦλθες γὰρ ὄντως δώματʼ εἰς Ἅιδου, τέκνον; Ἡρακλῆςκαὶ θῆρά γʼ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. Ἀμφιτρύωνμάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν;