πολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν ἐφʼ ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δʼ ἐν δόμοις δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθʼ ὑπʼ ἀργίας. ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς. Ἡρακλῆςμέλει μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις· ὄρνιν δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ἔγνων πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα· ὥστʼ ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. Ἀμφιτρύωνκαλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν.