Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται. τῷ γάρ μʼ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ καὶ παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι· μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα. καὶ δεῖ μʼ ὑπὲρ τῶνδʼ, εἴπερ οἵδʼ ὑπὲρ πατρός, θνῄσκειν ἀμύνοντʼ· ἢ τί φήσομεν καλὸν ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δʼ ἐμῶν τέκνων οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρʼ Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι. Χορόςδίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα, πατέρα τε πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν γάμων. Ἀμφιτρύωνπρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις τʼ εἶναι φίλον τά τʼ ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ ʼπείγου λίαν. Ἡρακλῆςτί δʼ ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; Ἀμφιτρύωνπολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν ἐφʼ ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δʼ ἐν δόμοις δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθʼ ὑπʼ ἀργίας.