Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε. Ἡρακλῆςτί δʼ ἐξελείπετʼ οἶκον ἑστίαν τʼ ἐμήν; Μεγάραβίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους Ἡρακλῆςκοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντʼ ἀτιμάσαι; Μεγάρααἰδώς γʼ ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω. Ἡρακλῆςοὕτω δʼ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων; Μεγάραφίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; Ἡρακλῆςμάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; Μεγάραἄφιλον, ἵνʼ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές. Ἡρακλῆςοὐ ῥίψεθʼ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ἐγὼ δέ — νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός — πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους καινῶν τυράννων, κρᾶτα δʼ ἀνόσιον τεμὼν ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δʼ ὅσους κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ, τῷ καλλινίκῳ τῷδʼ ὅπλῳ χειρώσομαι· τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι νεκρῶν ἅπαντʼ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,