ὡς ἄσμενός σʼ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών. ἔα· τί χρῆμα; τέκνʼ ὁρῶ πρὸ δωμάτων στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ὄχλῳ τʼ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον, πατέρα τε δακρύοντα — συμφορὰς τίνας; φέρʼ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς· γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος; Μεγάραὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν Ἀμφιτρύωνὦ φάος μολὼν πατρί Μεγάραἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; Ἡρακλῆςτί φῄς; τίνʼ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; Μεγάραδιολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι, εἰ πρόσθεν ἥρπασʼ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδʼ ἐχρῆν·