ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ· κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά. Ἀμφιτρύωνσὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι· ἐγὼ δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρʼ ἐς οὐρανὸν δικὼν αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδʼ ὠφελεῖν μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχʼ οὐδὲν ἀρκέσεις. καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ· θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀναγκαίως ἔχει. ἀλλʼ, ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου, τοῦτον δʼ ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,